De waarde van video

Veel mensen filmen hun trainingssessies niet, nooit zelfs. Zelfs niet als ze een specifiek probleem hebben.

In het begin kan het uitdagend zijn. Maar als je een smartphone hebt, wat 95% van ons hebben tegenwoordig, zet dat ding dan recht op een stoel of op een paar boeken of iets dergelijks en ga proberen om je sessies te filmen. Wat je ook kan doen is je telefoon in een koffiemok plaatsen, blijkt nog een goede hoek te zijn ook ;-).

Bijna iedereen wordt zenuwachtig als het gaat om jezelf te filmen. Perfect! Dat is ook hoe je je gaat voelen als andere mensen toekijken of op een wedstrijd; stijf en hyperbewust van elke beweging die jij en je hond maken. Als je dat gevoel thuis wilt voelen kan dat dus makkelijk met een videocamera. En als je dan toch bezig bent, ben je hond nog aan het leren om dat rare, stressige gedrag van jou te accepteren wat je laat zien op een wedstrijd. Kortom een win-win situatie!

Ik heb het dan vooral over dat je zelf gaat kijken naar wat je nu eigenlijk doet. Als je dat nog nooit gedaan hebt, wow wat een eye-opener ga jij hebben. Het is het meest waardevolle wat ik de afgelopen jaren in mijn eigen training heb toegevoegd de afgelopen jaren. Ik doe het niet altijd, maar wel vaak genoeg om kleine foutjes te spotten waarvan ik zelf niet eens weet dat ik ze aan het maken ben. Als het jouw eerste keer wordt, dan ga je gegarandeerd versteld staan van wat je geleerd hebt van jouw eerste vijf minuten video.

Je zal zien dat je dingen veel beter doet dan je verwacht had en je zal overduidelijke fouten zien. Je gaat zien dat je soms teveel druk legt op je hond en dat je te lang bezig bent met gedrag dat je hond al lang kent. Je zal zien waar je waardevol bent en waar je saai bent. Je zal stresssignalen zien bij je hond die je eerder hebt gemist en je zal ook een blijere hond zien dan je dacht. Je zal de frustratie zien waarvan je niet wist dat je die veroorzaakte door je beloningsratio, of je keuze voor een beloning of gewoon je algemene vaardigheden. Je zal zien hoe vaak je stopt met aandacht geven aan je hond; waardoor je hond niet weet wat er gaat volgen. Je zal ontdekken hoeveel je vertrouwd op externe motivators. Je zal zien waar je correct vloeiend werkt en waar je steken laat vallen. En als je te lang traint – tijd verkwist en rekt – ook dat zal je ontdekken.

Je kunt niet veranderen waarvan je jezelf niet bewust bent. Geen behoefte aan een coach of speciaal materiaal. Dus met andere woorden als je niet tevreden bent met je hond zijn vooruitgang, filmen is de makkelijkste eerste stap.

Slecht oefenen zal je vaardigheden niet helpen. Als je een probleem hebt en de camera laat zien dat je één oplossing geprobeerd hebt – die vervolgens niet werkt – dan kan je die informatie weer gebruiken om een nieuw plan te maken. Investeer eens 10 minuten extra om je werk te filmen en een paar extra om het te bekijken. Nu ga je ergens komen wat je enorm veel tijd en frustratie op de langere termijn gaat besparen.

En kom je er zelf niet aan uit? Je weet me te vinden ;-).

Probeer het eens!

 

Geplaatst in Blog.